Valletta

Dzień dobry, dzień dobry!

Oto powracam po swoim pierwszym tegorocznym wakacyjnym (tyle epitetów w jednym miejscu!) wyjeździe - mianowicie obozie językowym na Malcie. Dzisiaj więc będzie krótka relacja uzupełniona zdjęciami z Valletty, czyli stolicy.
Zapraszam!

 

 

Ta flaga jest naprawdę łudząco podobna do polskiej...

Wyjazd zawierał kurs językowy oraz zakwaterowanie u rodzin maltańskich (w miejscowości Swieqi), czyli naprawdę sporo praktyki w angielskim. I chociaż początkowo napawało mnie to lekkim niepokojem, to naprawdę dobrze wspominam to ciągłe mówienie w obcym języku- rozmawianie po angielsku z Polakiem to w końcu nie to samo, zawsze można się posiłkować polszczyzną. Dialogi z osobami innych narodowości są niezastąpione, serio.
Nigdy nie zapomnę, gdy z przyjaciółką opowiadałyśmy naszej gospodyni (zresztą bardzo sympatycznej) o Morzu Bałtyckim i próbowałyśmy wyjaśnić jej słowo ,,cieśnina", którego nie znałyśmy po angielsku.
W końcu poratował nas słownik, ale z dobre pięć minut nam zajęło, zanim wpadłyśmy, żeby do niego zajrzeć.
Pokój dzieliła z nami również pewna Hiszpanka, która jednak nie była zbyt kontaktowa, chociaż miła. Mówiła tak niewyraźnie, że pierwszego dnia, a raczej w nocy (wtedy bowiem dotarłyśmy na miejsce) gdy się spotkałyśmy, zamiast ,,I'm from Spain" zrozumiałam coś w stylu ,,Mandarynia". Wyobraźcie więc sobie moją konsternację, gdy uprzejmie kiwałam głową i zastanawiałam się, czy moja wiedza geograficzna jest jakaś ograniczona, bo byłam pewna, że taki kraj nie istnieje...
Ale wiecie, była trzecia w nocy, więc może to po prostu mój zmęczony mózg wypaczył jej słowa.
Coś jeszcze a'propos zakwaterowania- codziennie były tosty. Przez trzy dni jeszcze były do wyboru płatki. Ale ogólnie- każdego dnia tosty na słodko, a na drugie śniadania kanapki... z pieczywa tostowego.
Naprawdę, przez miesiąc nie będę mogła patrzeć na pieczywo tostowe. 

 

Poza codziennymi sytuacjami w domu rozwijałam swoją angielszczyznę na zajęciach, w grupie składającej się z dwóch Polek, dwojga Włochów, jednej Bułgarki, pięciu Rosjanek oraz nauczyciela Maltańczyka. Najbardziej podobały mi się zajęcia, na których rozmawialiśmy o swoich kulturach, w parach szukaliśmy różnic i podobieństw. Trafiłam do grupy z pewną Rosjanką i chyba nas obie zdziwiło to, jak wiele jest w naszych państwach podobieństw (głównie w jedzeniu). Wiedziałam, że  jest ich sporo, ale mimo wszystko...łał. W ogóle te rozmowy z osobami różnych narodowości, o różnych kulturach były świetne.
Paradoks: gdy Rosjanki mówiły po rosyjsku, z drugą Polką czasami mniej więcej wiedziałyśmy, o co im chodzi. Gdy rozmawiałyśmy między sobą po polsku, Rosjanki nie miały pojęcia, o czym mówimy.
Niech żyje polszczyzna. 
Nawet trochę opowiadałyśmy grupie o polskim alfabecie i w ogóle języku. Zawsze wiedziałam, że nasza mowa jest trudna, ale dopiero teraz uświadomiłam sobie, jak bardzo... już na samym początku kursu, gdy wywoływano polskie nazwiska, biedny nauczyciel musiał zostać wyręczony przez polską wychowawczynię. Na zajęciach za to moje ,,w Szczebrzeszynie chrząszcz brzmi w trzcinie" wywołało małą sensację.
Ale uwaga, udało nam się znaleźć słowo, które jest takie samo po maltańsku, polsku, włosku, rosyjsku i bułgarsku! ,,Temperatura".
Ponadto w trakcie zajęć praktykowaliśmy angielską wymowę, rozmawialiśmy o jedzeniu i graliśmy w skojarzenia oraz w mafię (to ostatnie właściwie na każdych zajęciach).
Osobiście jestem zdania, że gra w mafię to jedno z najlepszych gier, które wymyśliła ludzkość.

 

Pozostałości po Brytyjczykach. 

Poza zajęciami spędzaliśmy czas wyłącznie polską grupą (wyjazd bowiem został zorganizowany przez biuro podróży) i zwiedzaliśmy albo chodziliśmy na plaże, notabene przepiękne. W ogóle cała Malta jest bardzo urokliwą wyspą, śródziemnomorska architektura... 

Garstka ciekawostek dla zainteresowanych:

• cała Republika Malty jest mniejsza od Warszawy
• maltański to język semicki, dla mnie brzmiący bardzo podobnie do arabskiego, z domieszką włoskiego
• na Malcie nie ma jezior, rzek, gór, ani nie pada (widok porannej mgły określiłabym jako wstrząsający)- ludzie biorą więc wodę do picia i mycia się z morza (oczywiście wcześniej odsoloną i oczyszczoną)
• ponoć przez pewien okres w roku (na szczęście nie ten, w którym ja tam byłam) wieje gorący wiatr ze strony Afryki, który osadza piasek na skórze i w gardle- kolejny, obok upału, powód, dla którego nie mogłabym tam mieszkać na stałe.
• Republikę Malty tworzy archipelag Wysp Maltańskich, poza Maltą znajdują się w nim również (nie licząc mniejszych wysepek) Gozo i Comino. Na tej ostatniej na stałe mieszka... jedna rodzina (sic!).
• pierwsze większe budowle na Malcie są starsze niż piramidy w Egipcie i Stonehenge  

  

Niebawem pojawią się kolejne zdjęcia - z Mdiny, ,,maltańskiego trójmiasta" oraz Gozo. 

Pozdrawiam ciepło!

P.

Piosenka odkryta dzięki Tutti:)